روزگار گیدورایی

در ترانه محشر where do we go now but nowhere اثر نيك كيو بزرگ، دو بند هست كه هر بار مي شنوم آتشم مي زند:

يعني كه مي فرمايد:
اگر مي توانستم يك روز از زندگيم را دوباره زندگي كنم،
اگر مي توانستم تنها يك تك روز را دوباره زندگي كنم...

و نميدانيد كه استاد با چه سوز و شكوهي اين بند را مي خواند. شايد در ادامه اين مطلب كل آهنگ را براي شنيدن بگذارم كه ببينيد چه دنياي سترگي است اين آواز. شايد هم رفيقم اقبال اين كار را بكند كه خبره اين امور است. و صد البته كه ترجمه ناشيانه همه ايجاز و ضرب شعر را مي گيرد. اما چه كنم، جور بهتري نتوانستم ترجمه اش كنم شايد شما بتوانيد. اما اگر مي شد تنها يك روز از زندگيمان دوباره زندگي كنيم چه مي شد؟ چه ها مي كرديم؟ شايد هيچ و شايد روز باطلي مي شد چون ديگر روزها. اما اگر مي شد...

پي نوشت: اقبال كار خودش را كرد و آهنگ را آپلود كرد. حالا اين آهنگ اين پايين آماده گوش دادن است. با هم گوش مي دهيم و لذت مي بريم:

برای پخش آهنگ نیاز به FlashPlayer دارید.